Onderweg
Tijdens de reizen met mijn busje ontdekte iets wat ik nooit eerder voelde. Rust en ruimte om simpelweg te bestaan, de omgeving in mij op te nemen en volledig in het nu te leven. Ik was op mijzelf aangewezen. Hierdoor kon ik mijzelf echt leren kennen, recht in de ogen kijken. Mijn ogen openden en ik voelde een felle aanwezigheid. Dit veranderde alles.
Van verdwaald naar richting
Eerder schreef ik dat ik verdwaald was. Daarmee bedoel ik dat ik niet mijn eigen leven leefde, maar op de automatische piloot. Ik werkte, sportte en had een sociaal leven, maar niks van dit was een bewuste keuze. Ik voelde me geleefd en raakte volledig uitgeput in een leven wat voelde als een race waarover ik geen controle had. Gecombineerd met long-covid belandde ik in een burn-out.
Langzaam kreeg ik door dat ik nooit echt voor mijzelf had geleefd. Dat wat ik wilde anders was dan ik deed. Ik voelde dat dit moest veranderen. Ik voelde ook dat ik hiervoor rust nodig had en om los te komen van alles besloot ik om langere periode weg te gaan.
Ik kocht een busje, dat ik Krissy noemde, en vertrok in de zomer van 2023. Zonder enig plan of eindbestemming reed ik naar het zuiden.
Tijdens de reis raakte ik los van alles wat ik dacht dat ik was. Mijn werk, prestaties, toekomstplannen, verwachtingen.
In plaats van voortdurend na te denken over het verleden of wat er nog moest gebeuren in de toekomst, kwam ik steeds meer in het huidige moment.
Ik bracht mijn dagen door in de natuur en zat in een heel ander ritme dan ik gewend was. Ik verbond me met de natuur op een dieper niveau. Hierdoor ontstond iets wat ik nog niet eerder kende: rust en ruimte.
Tegelijkertijd maakte ik opnieuw verbinding met mijzelf. Ik voelde voor het eerst wie ik echt ben, wat belangrijk voor mij is. Ik voelde mij een nieuw mens.
Toen ik terug kwam was er van binnen veel veranderd. Ik begon keuzes bewuster te maken.
